Ik wil dat niet!

Als je kano omvalt en je door de stroom van het water meegezogen wordt, is er niet perse sprake van keuzevrijheid. Je kunt er wel voor kiezen in paniek te raken of rustig te blijven.

zo rustig mogelijk

De weg terug

13 juni 2017

Als je eenmaal in een situatie zit waar je je niet in thuis voelt, kun je dan nog terug? Als de mensen om je heen gekleurde beslissingen nemen en de stroom steeds sterker wordt, waar ga je dan naartoe? En waar zijn die mensen mee bezig?

Regelmatig heb ik voor keuzes en beslissingen gestaan waarbij ik bewust beslissingen kon nemen, meestal gebaseerd op intuïtie en ratio. De yoga training die ik volgde ging mede om het ‘leren onderscheiden’, wat is juist en wat is niet juist. Onder andere dankzij deze oefening heb ik in die periode een stroom in mij gevonden die vertrouwt en veilig voelt, harmonie. Ik was vroeger niet erg zelfverzekerd, maar tegenwoordig weet ik dat ik in ieder geval op mijzelf kan rekenen, ook als ik het zogenaamd ‘fout’ doe.

Ik ging luisteren naar mezelf, m’n omgeving en was tevreden, beklom ‘m’n berg’ stap voor stap met vallen en opstaan, wikken en wegen. Het beviel me. Lerend over mensen en nog meer over schoonheid en eenvoud, er ontstond contact met een andere laag in mij waar het rustig is. Eigenlijk wel zo een beetje wat ik van de yoga training verwachtte.

Desalniettemin maak je soms een vergissing of een inschattingsfout en dat deed ik, ik vertrouwde iemand die achteraf gezien onbetrouwbaar bleek. Ik kwam voor een keuze te staan en ging naar links waar ik beter door had kunnen lopen of heel hard weg had kunnen rennen. Ik heb me laten overhalen en daar heb ik tot op heden spijt van. Ik raakte namelijk verwikkelt of verstrikt in een situatie waar ik helemaal niets mee te maken wilde hebben, waarbij anderen veel meer macht en invloed hadden dan ik. De weg terug was te moeilijk.

‘Ik wil dit niet!’ is een grens waar jijzelf en een ander naar dient te luisteren. ‘Ik wil dit niet!’ zou afdoende moeten zijn. Altijd. Bepaalde situaties en mensen kun je soms maar beter vermijden, omdat ze gewoonweg niet goed voor je zijn.

In het coachen is er ook een werkvorm mogelijk waarbij je je grenzen gaat verkennen, het is interessant om te zien wat een stilleven van materialen op onbewust niveau in beweging kan brengen. De antwoorden en inzichten die je hierdoor mag/kunt ontvangen over de ruimte die jij in beslag neemt en of je grenzen wel/niet gerespecteerd worden zijn zichtbaar. Ook de mate van in hoeverre je je hier bewust van bent.

Laat een reactie achter

* Uw reactie wordt geplaatst na goedkeuring